Arre Zuurmond (TU Delft / Zenc) en Bettine Pluut (Zenc) preseteren niet over het EPD als technisch instrument, maar als innovatie-instrument. De laatste jaren wordt er opvallend veel gepubliceerd over EPD. Er zijn o.a. verschillende publicaties over het feit dat het EPD nu, 10 jaar na het begin van de invoering, eigenlijk al weer verouderd is.

Bettine geeft aan dat de eigenlijke vraag rondom het EPD is: welke relaties willen wij leggen? Wie willen wij eigenlijk verbinden met het EPD? Zijn dat patienten met patienten, zorgverleners met patienten, zorgverleners met zorgverleners etcetera. Dat komt ook dicht bij de vragen die spelen rondom Health 2.0.

Welke keuze zijn er dan? Bettine laat een model zien met twee assen: aanbieder-gericht versus patient-gericht (verticaal) en individu centraal versus collectief centraal (horizontaal). Linksboven krijg je dan de losstaande instelling (patient <-> zorgexpert), rechtsboven geintegreerde zorg (zorgconsument <-> zorgnetwerk), linksonder zorgprosumptie (prosument en zijn netwerk, samen zorg produceren), rechtsonder vermaatschappelijkte zorg (XXX).

Passende ICT-keuzen zijn anders per kwadrant: de losstaande instelling heeft zijn HIS/ZIS, geintegreerde zorg het EPD 1.0, de prosument zijn persoonlijk patientdossier gecombineerd met de al aanwezige HIS/ZIS systemen (alhoewel er een gebrek aan interoperabiliteit is). Vermaatschappelijkte zorg heeft EPD 2.0. Het meest markante verschil tussen EPD1.0 en EPD2.0 dat bij 2.0 de patient zelf de controle over wie toegang heeft tot welke informatie en de mogelijkheid om ook met anderen uit zijn netwerk informatie te creeeren en te delen. Een ander voorbeeld is dat in Japan bijvoorbeeld ook familieleden kunnen meekijken in de kamer van een patient. Een aantal foto’s van het model van Bettine is te vinden op Mobypicture (1 2 3).

Stem of voeg toe aan :