Uitdaging: de situatie in 2002 in de Jeugdzorg is een explosief stijgende wachtlijst. Hoe zorgen we ervoor dat de wachttijd voor de kinderen zo kort mogelijk is, we willen zo snel mogelijk contact en er zijn geen extra middelen. Is internet misschien een oplossing?

Wachten op een zorgverlener leidt tot een motivatie-verlies en veroorzaakt extra spanning. Dus het gevoel van wachten moeten geminimaliseerd worden. Dus: kunnen we de kinderen een kijkje kunnen laten nemen ‘achter de voordeur’? Dat zou ook wel eens kunnen werken om dat kinderen veel gevoeliger zijn voor internet - in tegenstelling tot veel bestuurders in de jeugdzorg die dat veel minder zijn.

In 2003 is een ontwerp gemaakt met grote inhoudelijke ambities en is een prototype gemaakt. Het prototype is een krachtig beeld: het dient als voorbeeld, het concept wordt verder ontwikkeld en de gevolgen voor de organisatie zijn aan de hand van een prototype veel makkelijker te benoemen. Een prototype maakt het mogelijk om belangrijke vragen te stellen: WIE, WAT, WAAR, HOE?

In het prototype worden voorbeelden gegeven van de mensen die het gebruiken, van hun verhalen. Zo was er bij kinderen een vraag over wie hun begeleiders waren en hoe ze die kunnen bereiken. Wie hoort bij mij (groepsgenoten). Wie houdt er nog meer van voetbal? Ook kan je je eigen pagina maken, je eigen agenda. Bijvoorbeeld door de agenda krijgen kinderen meer greep op het wachten - meer inzicht in de periode van het wachten. Zo krijgen kinderen een beter gevoel dat ze gehoord worden en ook dat er over ze gepraat woardt.

Mensen kregen door het prototype steeds meer enthousiasme en er werden nieuwe ideen ontwikkeld. Voorbeelden waren bijvoorbeeld de diagnostische instrumenten als doelkaarten en het levensboek. Maar het mocht tegelijkertijd ook niet teveel geld kosten. Daarom was er aan de achterkant een simpel overzichtssysteem nodig van de activiteiten en de behoeften van de kinderen (gebruikers). Het doel was echter ook om iets voor de ouders te betekenen. Ook informatie voor ouders werd aangeboden, er kwam een bibliotheek aan materiaal en mogelijkheid voor verzoeken om advies.

De testfase liet zien dat kinderen enthousiast waren, er werden ook suggesties gedaan: kan ik mijn profiel menemen als ik wegga? Voor de jeugdzorg waren er meerdere voordelen: active opvang van ouders en kinder, minimaal motivatieverlies etctera. Iedereen was enthousiast, maar het project is gestopt wegens eeen gebrek aan geld. Dit is door de Jeugdzorgdbrigade (commissie op zoek naar bureaucratische missers in de jeugdzorg) genoemd als misser. Het ideeengoed druppelt echter wel door, individuele instellingen zoeken echter wel door.

Stem of voeg toe aan :